Boze dokter

Eerst het nieuws van de parasiet van mamma, en nu dit weer.

Ik moest naar de dierendokter. Ik wil daar helemaal nooit heen maar van mamma moet het ieder jaar. De dokter is gemeen en prikt met een naald in mijn zij!! Echt nergens voor nodig. Mamma zegt dat ik mijn 'inenting' nodig heb maar ik geloof er niets van. Ik weet natuurlijk niet precies wat een 'intenting' is maar het doet zoveel zeer… kan niet goed zijn.

En de dokter ging me ook 'nakijken'. Tssk, mangelen zul je bedoelen. Het deed zeer hoor! Ze ging aan mijn pootjes draaien, mijn lijfje indrukken en uitrekken en toen ging ze ook nog mijn arme ruggengraat langs. Ze porde er met haar duimen in om te kijken of het pijn deed.

HALLO!?!?!?!? Zal ik dat ook even bij haar doen? Natuurlijk doet dat pijn. Ik ging hard piepen en ze stopte ermee. Maar mamma had er geen vertrouwen in en de dokter moest het nog een keer doen. Toen heb ik lekker geprobeerd haar te bijten! Niet echt natuurlijk, ik kan niet bijten, maar voor de nep. Ze was heel erg geschrokken, die stomme dokter en stopte met haar gepor.

Eindelijk mocht ik mee met mamma naar huis. Nu mag ik van mamma niet meer op de stoelen springen en ook niet meer er vanaf. Maar ik doe het lekker toch want als niemand aan mijn rug peutert, doet het heus niet zoveel pijn.

Mamma houdt mij met haviksogen in de gaten maar dat is niet zo erg. Ik heb al 2 extra koekjes gescoord omdat mamma me 'zielig' vindt. Nou, ik ben ook zielig want ik houd niet van de dokter! Als ik braaf ben en gezond blijf, hoef ik pas over een jaar terug, zegt mamma. Ik hoop het.

Arme moeder

Mijn lieve moeder is heel zielig: ze heeft een parasiet!

Voor mensen die niet weten wat een parasiet is (ik wist het eerst ook niet) heb ik het even opgezocht in de Van Dale:

pa·ra·siet (de; zelfstandig naamwoord; meervoud: parasieten) 1(m) dier dat op of in een ander organisme leeft en daaruit voedsel trekt2(m,v) iemand die op anderen teert

Zielig he, voor mijn moeder. Het is echt heel verdrietig voor haar want de dokter heeft gezegd dat die parasiet er pas rond 25 november uit komt. Dus mamma moet het nog heel lang verdragen.

En ze is er heel beroerd van. Ze moet in de ochtend heel vaak overgeven en in de middag moet ze dutjes doen omdat ze zo moe is.

De parasiet zit in haar buik en vreet zich helemaal vol. Daardoor gaat hij groeien en de buik van mamma groeit mee. Voor het 25 november kan worden, is de buik van mamma zo groot dat ik niet meer op schoot pas. Mamma heeft het zelf tegen met gezegd. 

Ik baal natuurlijk, want die parasiet gaat dadelijk de boel een beetje bederven hier. Mamma moet naar het ziekenhuis in november om de parasiet eruit te laten halen. En als dat ding er eindelijk uitkomt, dan laten mamma en pappa het niet achter in het ziekenhuis!! Ze gaan het meenemen naar huis!! Ongelooflijk toch!?!?!?!?!?

Ik maak mamma nooit ziek en dadelijk pas ik vanwege die buik niet eens meer op schoot. En die parasiet maakt mamma heel de tijd ziek en die mag straks OOK op mamma's schoot (als er weer plaats is). Ik kan het niet begrijpen.

Pappa zegt dat de parasiet een eigen naam krijgt en heel veel gaat huilen en poepen straks, als 'ie niet meer in mamma's buik zit. Nou, ik zit er niet op te wachten, zo'n jankende schijt-machine.

Misschien veranderen mamma en pappa nog van mening en laten ze de parasiet toch achter in het ziekenhuis. Dan blijf ik lekker het lievelingetje. En ik heb tenminste geen luier  nodig om in te poepen, ik weet al heel lang dat dat buiten op straat moet!

Maar mamma heeft wel gezegd dat ik de parasiet mag likken en ermee mag spelen later… dus misschien is het toch wel leuk… ik weet het nog niet.

Er is een foto van deze parasiet in mamma's buik maar ik weet niet hoe ik moet scannen (en ik heb geen duimen!). Hopelijk doet pappa het vanavond want mamma weet het ook niet… (zucht!). Dan kan ik aan iedereen laten zien hoe de parasiet die mijn moeder zo ziek maakt eruit ziet.

Valentijn-festijn

Nog maar 15 nachtjes keihard snurken en dan is het valentijnsdag! En weet je: dan mag ik lekker met Mieke op de foto.

Bij Ina worden vaak foto's gemaakt en ook dit jaar weer werden mamma en ik uitgenodigd. Maar mamma maakt zich niet druk om foto's en ze wil niet. Ik heb gevraagd of ik alleen mag dan, want ik ben heel mooi en sta altijd heel leuk op de foto.

Van mamma mag ik niet alleen naar Ina. Jammer hoor.

Maar toen wist ik het: misschien wil Mieke wel mee. Ik heb het gelijk gevraagd en Mieke vond het leuk! Dus over nog maar 15 nachtjes slapen gaan we samen op de foto. En die foto ga ik lekker hier op deze blog zetten (ik hoop dat Mieke dat goed vindt).

En ik heb al meer dan 900 hits op deze blog!

Mamma zegt dat ik helemaal wordt volgestampt met koekjes en snoepjes als het er 1000 zijn!!

(okee, dat heeft ze niet echt gezegd maar ze leest deze blog soms dus misschien pikt ze de hint wel op!)

Tot Valentijns allemaal!!
Likje van Pientje

Van Mamma aan Pientje

Lieve Pientje,

Mamma mist je heel erg hard. Vanochtend werd ik wakker en toen was je er niet eens en mamma dacht: "Waar is Pientje nou?"

Maar pappa wist het nog: Pientje is bij Mieke en daar heeft ze het heerlijk!

Ik hoop dat je het fijn hebt lieverd en dat je heel veel lekkers krijgt (want inderdaad, wij hebben nooit vanille vla in huis).

Dag schat, ik kom je snel weer halen!

Dikke kus,
Mamma

Gedumpt

Bel de dierenbescherming! Bel Amnesty! (ik weet niet wat Amnesty is maar het klinkt wel interessant).

Ik ben gedumpt, in de steek gelaten, op straat getrapt, in de kou gezet, bij kop en kont gegrepen en naar buiten gesmeten, verlaten, met een trap onder mijn gat de deur uitgebonjourd.

Ik sta tot mijn knietjes in de koude sneeuw, ben zo goed als aan een boom gebonden.

Okee, dat laatste is niet waar… maar mijn moeder wil me in ieder geval niet meer.

Het zit zo: ik moest poepen dus ik denk, ik zeg het even tegen mamma, vindt ze vast prettiger dan dat ze het opeens moet ruiken.

Dus ik kruip op de stoel naast haar en zeg: "Grrrrrrr."
Mamma is de slimste niet en dacht dat ik een koekje wilde. Nu zeg ik geen nee tegen een koekje, maar ik moest nog steeds poepen. Dus ik zeg het weer tegen mamma: "Grrrrrr."
Mamma vroeg of ik met de beer wilde spelen. Zucht. Neeheeeee, ik moet poepen!!! Luister dan toch naar me!! "Grrrrrr."

Mamma zei boos dat ik geen slapie mocht doen en dat ze verder ging met studeren.

Slapie!?!?! Hallo!!! Ik moet poepen!! En inmiddels echt heel nodig! "Grrrrrr." Toen kreeg ik water. En mamma ging ook met de beer gooien om te apporteren. Maar ik  kan niet apporteren als mijn gat bijna ontploft!! "Grrrrrr."

EINDELIJK begreep ze het (traag, die moeder van mij).

Naar buiten gingen we. Eindelijk opluchting. Oh, heerlijk. Maar toen we terug waren ging mamma panisch zitten mailen met Mieke en bellen met opa en oma. Of ik mocht logeren want ze kwam niet aan studie toe met 'die hond'.

Die hond…
Tsk...

De keuze viel uiteindelijk op Mieke en ik werd meegesleurd, spartelend en tegensputterend en al. Okee, da's ook niet waar maar even om het verhaal wat kleur te geven. En daar zit ik nu.

Kijk, ik heb het niet slecht hier. Ik krijg snoepjes, knuffeltjes en kusjes. Er is hier voldoende eten in huis (dat is bij mamma thuis ook wel maar die heeft alles zelf nodig om haar eigen kont groot te houden). Dus ik heb het eigenlijk prima naar mijn zin. Ik heb tot het weekend gekregen van mamma. Maar ik heb vanille vla gezien vanochtend dus dat komt wel goed.

Dat alles neemt niet weg dat ik gewoon gedumpt ben. Omdat ik mamma niet zou laten studeren. Lekker belangrijk! Zij laat mij niet POEPEN!

Ben benieuwd wat mamma nu aan het doen is.

Vast niet aan het studeren!

Hertjes en zo

Mamma en ik gingen wandelen. Samen met Mieke gingen we de hertjes voeren (die wonen bij Mieke voor de deur!). Ik vind de hertjes eigenlijk niet leuk want ze plagen mij soms en dat is niet lief!

Maar na het voeren mocht ik van mamma even met Mieke bij opa en oma gedag zeggen (mamma moest buiten blijven want die had lekker met 2 schoenen in de poep van een andere hond gestaan, HAHAHAHAHA!!!).

Mieke bracht mij na het gedag zeggen bij opa en oma weer naar buiten maar ik zag het niet zitten. Het was lekker warm bij opa en oma binnen en van mamma moest ik weer het hele stuk terug naar huis lopen… ik was moe hoor! Bovendien heeft mamma nooit vanille vla en opa en oma wel altijd.

Dus mamma pakte de riem aan van Mieke en zei: "Ga je mee?" Maar ik ging lekker niet. Ik bleef op de drempel staan en vroeg of ik mocht blijven.

Eigenlijk mocht het niet van mamma. Mamma ging aan de riem sjorren. Maar ik kon lekker mijn ronde kontje in mijn voordeel laten werken en ik gaf lekker niet mee. Uiteindelijk moest mamma erkennen dat ik de sterkere was en mocht ik blijven!! Ik ben lekker tot na het eten gebleven en heb zo mijn vla geincasseerd. Het was heerlijk!

Toen mamma me weer kwam halen was de vla op en had ik ook lekker met Mieke een slapie mogen doen dus het was toen goed, ik was klaar om te gaan.

Volgende keer doe ik het lekker weer zo. Nu weet ik dat ik mamma aankan!

Om in de sfeer van alle sneeuw te blijven hier nog even een foto van mij in de sneeuw in een vorig jaar.

Mooi he, ben ik!!!

Over lege emmers en oma's

Mijn onwijs grote emmer met dierendag-snoepjes begint leeg te raken.  Ik probeer mamma heel de tijd hints te geven dat ze een nieuwe moet kopen maar geloof niet dat het werk.

De bodem is al in zicht!!

PANIEK!!!!!

Kan iemand die de macht over woorden heeft het tegen mamma zeggen.  Ik ging wel blaffen tegen haar maar toen werd ze een beetje boos.  Ik geloof niet dat ze snapt dat het menens is.

Gelukkig gaat ze binnenkort met pappa uit logeren en dan mag ik naar oma in Rotterdam.  Misschien weet je het nog: die oma die wel een opa heeft.  En die opa moet mij heel de dag lekkers geven van oma.

Ik ben dol op oma!!